ฟีนิกซ์นิพพาน-การแก้แค้นของเจ้าหญิง นิยาย บท 4

ฟโหมแรงขึ้นเรื่อยๆ เสียงตะโกนข้างนอกก็ดังขึ้นเรื่อยๆ แต่กลับไม่มีใครรีบเข้ามาช่วยนาง หยุนชางหัวเราะเบาๆ แม้ว่ามันจะเป็นผลลัพธ์ที่นางคาดไว้แล้วก็ตามแต่นางก็ยังรู้สึกเศร้าเล็กน้อย

ควันลอยออกมาจากรอยแตกที่ประตูระหว่างตำหนักในและห้องโถง หยุนชางสำลักจนน้ำตาไหล ทันใดนั้นนางก็ได้ยินเสียงโครมครามที่หน้าต่าง หยุนชางหันศีรษะไปและเห็นทหารองครักษ์กลิ้งเข้ามาจากทางหน้าต่าง ควันค่อนข้างหน้าแน่น หยุนชางมองไม่เห็นใบหน้าของทหารผู้นั้น ได้ยินเพียงเขาพูดว่า "องค์หญิง ขออนุญาติ... "

หยุนชางรู้สึกว่าร่างกายของนางเบาหวิว นางถูกชายคนนั้นอุ้มขึ้นมาและออกไปทางหน้าต่าง

เมื่อองครักษ์วางหยุนชางลง นางยังไม่ทันยืนมั่นคงก็ถูกคนๆหนึ่งจับไหล่ไว้ "ชางเอ๋อร์ เจ้าบาดเจ็บหรือไม่... "

เมื่อนางได้ยินเสียงนี้ก็รู้สึกแสบจมูกขึ้นมาและน้ำตาก็ไหลริน "เสด็จพ่อ... "

ในชาติก่อนของนาง เป็นเพราะนางหยิ่งยโสโอหัง เสด็จพ่อของนางจึงผิดหวังในตัวนางมาก หลังจากนางอายุสิบปี ทั้งสองก็เจอกันน้อยครั้ง เดิมทีวันนี้นางจุดไฟเพื่อจุดประสงค์อื่น แต่นางไม่ได้คิดว่าหลังจากที่ตนเองหนีออกมาได้ คนแรกที่นางเห็นกลับกลายเป็นเสด็จพ่อที่ผิดหวังในตัวนางในชาติที่แล้ว

หยุนชางมองผ่านหมอกควันไปที่ชายผู้อยู่สูงสุดในใต้หล้า แต่กลับเห็นว่าเขาไม่ได้น่าเกรงขามและเย็นชาอย่างที่นางจำได้ อาจเป็นเพราะเขารีบมา ผมของเขายุ่งเหยิง แม้แต่เสื้อคลุมมังกรก็สวมอย่างลวกๆ แต่ดวงตาของเขากลับเต็มไปด้วยความกังวล

หยุนชางอดไม่ได้ที่จะร้องไห้อีกครั้ง

เมื่อเห็นหยุนชางเป็นเช่นี้ ฮ่องเต้ก็คิดไปว่านางได้รับบาดเจ็บจึงรีบช่วยประคองนางและถามว่า "ชางเอ๋อร์บาดเจ็บตรงไหน? ให้พ่อดูหน่อย... "

หยุนชางส่ายหัวซ้ำๆ "ชางเอ๋อร์ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร"

ฮ่องเต้ไม่เชื่อ เขากำลังจะเรียกหมอก็ได้ยินเสียงของผู้หญิงแว่วมา "เกิดอะไรขึ้น? ทำไมจู่ๆวังขององค์หญิงถึงไฟไหม้?"

หยุนชางหรี่ตาลงเล็กน้อย นางหันศีรษะไปและเห็นผู้หญิงคนหนึ่งในเสื้อผ้าหรูหราเดินเข้ามาตามด้วยนางกำนัลสี่คน หยุนชางมองอย่างไม่ใส่ใจ หนึ่งในนั้นเป็นใบหน้าคนคุ้นเคยในตำหนักหนีชางของเธอ

"ฮองเฮา... " เมื่อฮ่องเต้ที่อยู่ข้างๆนางมองเห็นผู้หญิงคนนั้น เขาก็มองเธออย่างไม่ใส่ใจ จากนั้นก็ปล่อยมือที่จับหยุนชางไว้ หยุนชางตกตะลึงเล็กน้อย มีบางอย่างแวบเข้ามาในความคิดของนาง แต่มันเร็วมากจนนางจับความไม่ได้ นางไม่กล้าที่จะคิดเรื่องนี้ต่อไป นางเพียงเบะหรี่ปากและร้องไห้งอแงกับฮองเฮาอีกครั้ง "เสด็จแม่ ทำไมมาช้าขนาดนี้? หากไม่ใช่เพราะองครักษ์ของเสด็จพ่อมาช่วยชางเอ๋อร์ไว้ ชางเอ๋อร์คงถูกไฟคลอกตายไปแล้ว ไฟไหม้โหมแรงมาก เสด็จแม่... "

ความตั้งใจวันนี้ของหยุนชางไม่ได้อยู่ที่นี่ แต่กลับคิดไม่ถึงว่าจะได้รับประโยชน์เช่นนี้ ในใจจึงดีใจมาก นางจะยอมให้ฮองเฮาทำลายมันอย่างง่ายดายได้อย่างไร หยุนชางคิดและจงใจดึงมือของฮองเฮาด้วยความน้อยใจ "เสด็จแม่ ชางเอ๋อร์ไม่ต้องการให้พวกเขารับใช้ มีคนต้องการทำร้ายชางเอ๋อร์ ชางเอ๋อร์กลัว ชางเอ๋อร์ไม่ต้องการให้ใครมารับใช้... "

ดวงตาของฮองเฮาฉายแววความโกรธ แม้เพียงพริบตาเท่านั้น แต่กลับถูกหยุนชางเห็นเข้าและในใจของหยุนชางก็รู้สึกสบายจนแทบทนไม่ไหว คิดไม่ถึงจริงๆว่านางจะกำจัดคนสอดแนมของฮองเฮาออกไปได้ในครั้งเดียว แต่ก่อนนางยังอายุน้อยและไม่รู้ความจึงถูกหลอกใช้ ตอนนี้แม้ว่าเธอจะยังดูเหมือนเด็ก แต่ก็ไม่มีใครรู้ว่าวิญญาณของเธอได้ผ่านมาถึงสองภพแล้ว เรื่องหลายเรื่องก็กระจ่างแล้ว การแก้แค้นของเธอเพิ่งเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น ฮองเฮา พวกเจ้าสองแม่ลูกต้องได้รับมันอย่างดี...

"ติงอี นำตัวไป วันนี้หยุนชางจะตามเจิ้นไปพักผ่อนที่วังว่านโซ่ว เจิ้นยังมีเรื่องที่ต้องทำอีก ดังนั้นเจิ้นจะพักผ่อนที่ตำหนักฉินเจิ้ง พรุ่งนี้ให้หัวหน้าขันทีพาชางเอ๋อร์ไปเลือกนางกำนัลและขันทีที่นางพอใจอีกสองสามคน ตำหนักหนีชางก็ถูกเผาไปแล้ว คงไม่สามารถอาศัยอยู่ได้ชั่วคราว ส่วนชางเอ๋อร์จะไปอยู่ที่ใดพรุ่งนี้ข้าค่อยตัดสินใจ ดึกมากแล้ว ฮองเฮารีบกลับวังไปพักผ่อนเถอะ ปิ่นพวงฟีนิกซ์เหล่านี้เลิกใช้เสียเถอะ จะได้ไม่สูญเสียมันไปในความมืด" พูดแล้วเขาก็หมุนตัวเดินไปที่ประตู "ชางเอ๋อร์ ตามเจิ้นกลับวัง"

หยุนชางคาดไม่ถึงมาก่อนว่าฮ่องเต้จะให้นางตามกลับไปวังว่านโซ่ว นางทั้งตกใจและประหลาดใจ แต่นางก็รีบพูดกับฮองเฮาว่า "เสด็จแม่ ชางเอ๋อร์ขอตัวก่อนนะเพคะ พรุ่งนี้ข้าจะไปเยี่ยมเสด็จแม่" แล้วนางก็ตามฮ่องเต้ไป

ฮองเฮาย่อตัวลงพร้อมกล่าว "ส่งเสด็จ" ก็ยืนตรงอีกครั้ง เงาร่างขององค์จักรพรรดิและหยุนชางเดินไปไกลขึ้นเรื่อยๆและค่อยๆหายไปกับสีราตรี ฮองเฮาหรี่ตาลงอยู่ครู่ใหญ่ แววตาเต็มไปด้วยความเกลียดชังแล้วก็ค่อยๆจางหายไป หลังจากนั้นอยู่นานนางก็กล่าวอย่างเคร่งขรึม "กลับวัง... "

ในราตรีอันมืดมิด คืนนี้ ในพระราชวังหลวงแห่งนี้กลับมีหลายคนนอนไม่หลับ

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ฟีนิกซ์นิพพาน-การแก้แค้นของเจ้าหญิง