ชเนนทร์เดินไปข้างหลังเธอและโอบไหล่ของเธอ
กิติยาเอนเข้าไปในอ้อมแขนของเขา
ความรู้สึกที่มีที่พักพิง มันดีมากเลย
“ตอนนี้ ก็รู้ความสามารถของณิศาแล้ว เธอชอบประยสย์ ในเมื่อทั้งสองคนรักกัน คุณก็อย่าไปคิดมาก ทำให้พวกเขาสองคนสมหวัง”
กิติยาเอนตัวอยู่ในอ้อมแขนของเขาเป็นเวลานาน ก่อนที่จะพูดว่า "เธอเต็มใจ ฉันก็ไม่มีอะไรจะพูด ประยสย์คือคนที่เธอเลือกเอง ขอแค่เธอไม่เสียใจภายหลัง ก็พอแล้ว"
ชเนนทร์กล่าวอย่างอบอุ่น "ณิศา ไม่ใช่เด็กสามขวบแล้ว และเธอก็ไม่หุนหันพลันแล่น หากเราไม่รู้ว่าเธอเป็นหญิงสวมหน้ากาก เราก็ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ ตอนนี้ เรารู้แล้วว่าเธอมีความสามารถแบบนั้น เธอกับประยสย์ร่วมชะตากรรมกันมานานแล้ว เมื่อทั้งสองคนอยู่ด้วยกัน ก็จะไม่มีใครเสียใจทีหลัง"
“อีกสองสามวัน ฉันจะกลับไปจัดการสินสอดทองหมั้นให้เธอ ย่าของประยสย์อยากให้ประยสย์และน้องสาวจัดงานแต่งด้วยกัน แม้ว่ามันจะเร่งด่วนไปหน่อย แต่ก็มีเวลาเพียงพอในการเตรียมตัวมากพอ สำหรับสินสอดทองหมั้นของณิศานั้น ฉันเตรียมไว้นานแล้ว”
ณิศาไม่ต้องการหุ้นของเอ็มอาร์ กรุ๊ป ดังนั้น เธอจึงเตรียมสิ่งที่เห็นและจับต้องได้ให้น้องสาวของเธอเยอะหน่อย
เพื่อไม่ให้ตระกูลสาระทาดูแคลนณิศา
"โอเค"
ชเนนทร์ตอบว่า "ผมจะไปเป็นเพื่อนคุณ"
ตอนนี้ยังคงเป็นวันหยุดช่วงแต่งงานของพวกเขา ดังนั้น พวกเขาจึงไม่จำเป็นต้องกลับไปที่บริษัท ก็ใช้เวลาตั้งใจเตรียมสินสอดให้ณิศาเลยแล้วกัน
ประยสย์เตรียมการขอแต่งงานอย่างยิ่งใหญ่ และเชิญนักข่าวสายบันเทิงถ่ายทอดสดตอนที่เขาขอณิศาแต่งงานด้วย ในคืนนั้น ทำให้เมืองแอคเซสซ์ฮือฮาไปทั้งเมือง
หญิงชราพอใจอย่างมากและพูดกับลูกชายว่า "ประยสย์มีศักยภาพในการแสดงมาก"
ท่าทางการขอแต่งงานที่จริงจังและลึกซึ้งแบบนั้น เกือบทำให้เธอเชื่อจริงแล้ว
ถ้าไม่รู้ว่าประยสย์ถูกตัวเองบังคับให้แต่งงานกับณิศา หญิงชราก็คิดว่าประยสย์รักณิศาอย่างสุดซึ้งจริง ๆ
ในเมื่อประยสย์ขอแต่งงานและกัญณิศาก็ยอมตกลงแล้ว
อีกสองวันข้างหน้า ไซม่อนและภรรยาก็จะเรียกลูกชาย ลูกสาวและลูกเขย จากนั้นตามคนชราทั้งสองไปที่ตระกูลนนท์สัจทัศน์ เพื่อหารือเรื่องงานแต่งงานพร้อมสินสอดมากมาย
หลังจากกำหนดวันมอบของขวัญแล้ว งานแต่งงานจะจัดขึ้นในวันเดียวกับเทวิกา
พี่น้องสองคนเป็นฝาแฝดกัน เกิดวันเดียวกัน และแต่งงานวันเดียวกัน
กิติยาไม่ได้พูดอะไรอีก วันที่ตระกูลสาระทามาหารือเกี่ยวกับงานแต่งงาน เธอก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี
หลังจากนั้น หญิงชรากับสามี และไซม่อนกับภรรยาของเขาก็กลับไปที่เมืองซูเพร่าก่อน เพื่อเตรียมสินสอดให้ประยสย์
ประยสย์เคยบอกหญิงชราว่า ถ้าต้องการให้เขาแต่งงานกับกัญณิศา หญิงชราจะต้องเตรียมสินสอดให้เขา
แม้ว่าจะมีการบีบบังคับและการแก้แค้นแอบแฝงอยู่ ทว่า ประยสย์ก็เป็นหลานชายคนโตของพวกเขา หลานชายคนแรกกำลังจะแต่งงาน และมันเกิดขึ้นเพราะหญิงชรา หญิงชราจึงตกลงอย่างใจกว้างว่าจะเตรียมสินสอดให้ประยสย์
สองวันต่อมา
ผู้อาวุโสของตระกูลสาระทาใช้เครื่องบินส่วนตัวทั้งหมดของตระกูล เพื่อขนส่งสินสอดสำหรับประยสย์มา จากนั้นก็ใช้รถของบ้านเขยที่มีอยู่ในคฤหัสน์เมเปิล และเอาสินสอดทั้งหมดจากเครื่องบินขนเข้ารถให้เต็มทุกคัน
จากนั้นก็ขนสินสอดมุ่งตรงไปยังตระกูลนนท์สัจทัศน์อย่างยิ่งใหญ่
ประยสย์ไปที่บ้านตระกูลนนท์สัจทัศน์พร้อมครอบครัวอีกครั้ง
"ครอบครัวสามีของลูกดีมาก พัฒน์ก็เป็นคนมีความสามารถ และทรัพยากรทางการเงินของตระกูลอริยชัยกุลก็แข็งแกร่งเช่นกัน พ่อแม่รู้ว่าลูกไม่ได้ขาดแคลนเงิน แต่สิ่งที่พ่อแม่ให้ลูกคือหัวใจของพ่อแม่ ลูกแค่รับไว้ก็พอ”
"ธุรกิจร้านกาแฟก็ให้ผู้จัดการร้านดูแลไป และธุรกิจของร้านเครื่องประดับที่เมืองซูเพร่าก็มีแม่ หลังจากที่ลูกคลอดเสร็จ ก็ค่อย ๆ รับช่วงต่อธุรกิจที่พ่อของลูกมอบให้ แม่หวังว่าความมั่งคั่งของลูกจะเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ"
ไซม่อนได้เปิดเผยกับเธอแล้ว
หลังจากที่ลูกชายและลูกสาวแต่งงานกันหมดแล้ว ทรัพย์สินของครอบครัวจะถูกแบ่งออก ทรัพย์สินภายใต้ชื่อของเขาจะถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน แบ่งให้กับสองพี่น้องอย่างเท่าเทียมกัน
จากนั้น ก็ยกตระกูลสาระทาทั้งหมดให้กับประยสย์ เขาจะเกษียณและท่องเที่ยวรอบโลกกับภรรยาของเขา พวกเขาจะกลับมาเมื่อพวกเขาสามารถอุ้มหลานได้
ช่วงเวลาที่พลาดไปในตอนยังหนุ่มสาว ก็ต้องได้รับการชดเชย
“พ่อของลูกยังหนุ่มยังแน่นแบบนี้ ก็เขาจะทิ้งทุกอย่างให้ลูกกับพี่ชายแล้วเหรอ?”
“นั่นเป็นสิ่งที่ ไม่ช้าก็เร็ว ก็จะมอบให้พวกลูกอยู่แล้ว มอบให้พวกลูกเร็วหน่อย ให้พวกลูกรับช่วงต่อเร็ว ๆ ไม่ดีกว่าเหรอ?พี่ชายของลูกก็มีความสามารถ ควรเริ่มต้นก่อร่างสร้างตัวแล้ว เขามีครอบครัวแล้ว ก็ควรประสบความสำเร็จในอาชีพการงานของเขาแล้วเช่นกัน”
“พ่อกับแม่เสียเวลาไปกว่ายี่สิบปีเมื่อตอนที่เรายังหนุ่ม ตอนนี้ สามารถปลดภาระได้ ก็จะปลดภาระแล้ว จากนั้นก็ออกไปเที่ยว ชดเชยช่วงเวลาที่เสียไปของเรา”
ญาณินโหยหาวันที่เธอไม่ต้องกังวลกับสิ่งใด แล้วไปเที่ยวที่ต่าง ๆ กับคนรักสองคน
เมื่อได้ยินสิ่งที่แม่ของเธอพูด เทวิกาก็ไม่สามารถพูดอะไรได้อีก
พ่อกับแม่พลาดเวลาการใช้ชีวิตแบบคนอื่น ๆ ไปมากว่ายี่สิบปี
ชีวิตคนเรามียี่สิบกว่าปีสักกี่หน?
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: รักนะจุ๊บๆ คุณสามีพันล้าน